عناصر طراحی قالب های پلاستیکی

طراحی و ساخت قالب ارتباط نزدیکی با پردازش پلاستیک دارد. موفقیت یا شکست پردازش پلاستیک تا حد زیادی به اثربخشی طراحی قالب و کیفیت ساخت قالب بستگی دارد و طراحی قالب پلاستیکی بر اساس طراحی صحیح محصول پلاستیکی است.
عناصر ساختاری که در طراحی قالب پلاستیکی باید در نظر گرفته شوند عبارتند از:
① سطح جداسازی به سطح تماسی اطلاق می شود که در آن قالب های مقعر و محدب در هنگام بسته شدن قالب با یکدیگر همکاری می کنند. انتخاب موقعیت و فرم آن تحت تأثیر عواملی مانند شکل و ظاهر محصول، ضخامت دیواره، روش قالب‌گیری، فناوری پس از پردازش، نوع و ساختار قالب، روش قالب‌گیری و ساختار دستگاه قالب‌گیری است.
② اجزای ساختاری، از جمله لغزنده، رویه های شیبدار، و بلوک های مستقیم بالای قالب های پیچیده. طراحی اجزای ساختاری بسیار مهم است، زیرا به طول عمر، چرخه پردازش، هزینه و کیفیت محصول مربوط می شود. بنابراین، طراحی ساختارهای هسته پیچیده برای قالب ها مستلزم سطح بالایی از توانایی جامع طراحان است که تا حد امکان برای راه حل های طراحی ساده تر، بادوام تر و اقتصادی تر تلاش می کنند.
③ دقت قالب، از جمله اجتناب از کارت، موقعیت دقیق، ستون های راهنما، پین های تعیین موقعیت، و غیره. سیستم موقعیت یابی به کیفیت ظاهری محصول، کیفیت و عمر مفید قالب مربوط می شود. روش های مختلف موقعیت یابی با توجه به ساختارهای مختلف قالب انتخاب می شوند. کنترل دقت موقعیت یابی عمدتاً به پردازش متکی است و موقعیت قالب داخلی عمدتاً توسط طراح برای طراحی یک روش موقعیت یابی معقول تر و قابل تنظیم تر در نظر گرفته می شود.
② سیستم ریختن به کانال تغذیه بین نازل ماشین قالب گیری تزریق و حفره قالب، از جمله کانال اصلی، کانال انحراف، اسپرو و ​​حفره مواد سرد اشاره دارد. مخصوصاً انتخاب موقعیت دروازه باید به گونه ای باشد که پلاستیک مذاب حفره قالب را در حالت جریان خوب پر کند و کانال های جریان جامد و مواد سرد دروازه متصل به محصول باید به راحتی از قالب خارج شوند و در حین باز کردن قالب خارج شوند. (به جز قالب های رانر داغ).
③ نرخ انقباض پلاستیک و عوامل مختلفی که بر دقت ابعادی محصولات تاثیر می‌گذارند، مانند خطاهای ساخت و مونتاژ قالب، سایش قالب و غیره. پارامترها نیز باید در نظر گرفته شود. فناوری طراحی به کمک کامپیوتر به طور گسترده در طراحی قالب پلاستیکی استفاده شده است.